Nowa generacja planowania personelu
Metody planowania tabelarycznego przez długi czas były standardem w zarządzaniu personelem. Natomiast nowoczesne rozwiązania coraz częściej opierają się na podejściu graficznym, które w przejrzysty sposób wizualizuje poszczególne aspekty planowania i ich wzajemne powiązania. W tym artykule dowiesz się, dlaczego połączenie obu podejść będzie miało wpływ na przyszłość planowania dyżurów.
Wyzwania związane z planowaniem macierzowym
Podczas planowania zmian dyspozytorzy w firmach transportowych muszą brać pod uwagę wiele parametrów, przede wszystkim przepisy prawne i układy zbiorowe, a także wymagania operacyjne i życzenia pracowników. Dyspozytorzy są wspierani przez systemy planowania, które generują automatyczne lub półautomatyczne propozycje i dodatkowo usprawniają planowanie poprzez optymalizację. W przeszłości rozwiązania programowe opierały się wyłącznie na metodach planowania wykorzystujących tabele lub macierze. Podejścia te sprawdziły się w wielu kwestiach związanych z planowaniem, ale ujawniły również swoje słabości. Na przykład, w przypadku konieczności wprowadzenia zmian w krótkim czasie, wymagane jest wiele kliknięć i ręcznych wpisów. Kosztuje to planistów cenny czas i jest podatne na błędy. Ponadto, im bardziej spontaniczny scenariusz planowania, tym większe prawdopodobieństwo, że klasyczne, tabelaryczne podejście zawiedzie. Dyspozycje o wysokich wymaganiach w zakresie przetwarzania ręcznego osiągają swoje granice (rys. 1).
Dotyczy to na przykład specjalnego przejazdu zamówionego z krótkim wyprzedzeniem na ten sam dzień. Z punktu widzenia firmy i w celu zapewnienia wysokiej produktywności, sensowne jest dołączenie tej specjalnej podróży do lub do istniejącej usługi. W celu odpowiedniego zaplanowania, dyspozytor musi znać dokładny czas rozpoczęcia i zakończenia usługi. elementy usługi. Aby wyświetlić te informacji, jednak wyświetlacz matrycowy wymaga wielu ręcznych kroków przetwarzania przez dyspozytorów – i to pod dużą presją manualną.
Szybko rozpoznawalne opcje planowania
W tym kontekście i w świetle zmieniających się oczekiwań użytkowników wobec udostępnianych im rozwiązań programowych, rośnie zainteresowanie graficznymi metodami planowania. Zwłaszcza młodsi koledzy domagają się intuicyjnych koncepcji obsługi, które wymagają mniej ręcznej interwencji przy wyższym stopniu automatyzacji i oferują skuteczne wsparcie decyzyjne dla wymagających zadań planowania.
Podejścia graficzne wykorzystują różne elementy wizualne do wizualizacji kontekstów planowania w łatwy do zrozumienia sposób. Obejmują one na przykład wykresy Gantta i słupkowe, widoki kalendarza lub kodowanie kolorami. W przeciwieństwie do przetwarzania tabelarycznego, ta forma prezentacji pokazuje również pozycję czasową, tj. wymagane odniesienie do poprzedniego i następnego dnia (rys. 2, Planowanie graficzne).
Wysoka przejrzystość dzięki aktualizacji w czasie rzeczywistym
Odpowiednie wizualizacje umożliwiają błyskawiczne rozróżnianie zmian i zasobów oraz szybkie identyfikowanie luk i wąskich gardeł. To samo dotyczy wyświetlania zaplanowanych i niezaplanowanych usług w jednym widoku: dyspozytorzy szybko rozpoznają odpowiednich kierowców i mogą łatwo przenosić i przypisywać odpowiednie elementy graficzne za pomocą funkcji przeciągania i upuszczania. Szczególnie w sytuacji opisanej powyżej, gdy na ten sam dzień trzeba zaplanować krótkoterminową podróż specjalną, elementy graficzne są odpowiednie do szybszego znajdowania rozwiązań. Dzieje się tak, ponieważ dyspozytorzy mogą zobaczyć wszystkie istotne aspekty planowania w małym oknie czasowym. Podejście to jest również szczególnie wydajne dzięki aktualizacji w czasie rzeczywistym: oznacza to, że każda zmiana w interfejsie graficznym i wszystkie powiązane informacje są automatycznie i natychmiast aktualizowane w systemie. Eliminuje to liczne kliknięcia, zmniejszając liczbę błędów i zwiększając przejrzystość.
Kompaktowa matryca wyświetlająca szczegóły
Praktyka pokazuje jednak, że nie wszystkie zadania związane z planowaniem mogą być lepiej obsługiwane przy użyciu modułów wizualnych. Jednym z powodów jest to, że szczegółowe informacje o kilku pracownikach i zmianach można wyświetlić znacznie bardziej kompaktowo w formie tabelarycznej. To z kolei oznacza, że na przykład blokowe przydzielanie usług, tj. przydzielanie usług pracownikowi w dłuższym okresie czasu, można przeprowadzić znacznie szybciej przy użyciu podejścia macierzowego. Graficznie, to duże okno czasowe nie mogłoby być ani dobrze wizualizowane, ani efektywnie przetwarzane ze względu na wiele małych elementów wizualnych. Osoby odpowiedzialne za tworzenie harmonogramów doceniają zatem połączenie graficznych i tabelarycznych opcji wyświetlania i edycji.
Dyspozycja graficzna i tabelaryczna: wszystko zależy od kombinacji
Wprowadzenie nowoczesnych, graficznych elementów harmonogramowania jest ważnym krokiem w kierunku skutecznego wspierania i odciążania planistów w sytuacjach planowania krótkoterminowego. Zapewniają one przejrzysty przegląd elementów w czasie, mogą być obsługiwane intuicyjnie i przyspieszają procesy pracy w sytuacjach, w których wymagane są szybkie decyzje. Jednocześnie podejścia macierzowe są niezbędne do długoterminowego planowania usług. Dlatego w przyszłości systemy planowania, które zawierają elementy planowania z obu światów, a tym samym łączą mocne strony obu podejść, będą szczególnie poszukiwane.
